ทำไมเราถึงจั๊กจี้ตัวเองไม่ขำ? นักวิทยาศาสตร์เฉลย ความลับที่ ...

Résumé détaillé

สมองรู้ก่อนเราอีก! เปิดเหตุผลทางวิทยาศาสตร์ ทำไมจั๊กจี้ตัวเองไม่ได้ ทำไมจั๊กจี้ตัวเองไม่รู้สึก แต่คนอื่นทำกลับดิ้นไม่หยุด? วิทยาศาสตร์มีคำตอบ ...

เคยสงสัยไหมว่า ทำไมเราถึงจั๊กจี้ตัวเองไม่ค่อยได้? ทั้งที่เวลาใครสักคนใช้นิ้วสะกิดเอว แตะบริเวณรักแร้ หรือจั๊กจี้ฝ่าเท้า เรากลับสะดุ้ง หัวเราะ หรือบิดตัวหนีแทบไม่ทัน แต่พอลองทำแบบเดียวกันกับตัวเอง ความรู้สึกจั๊กจี้กลับลดลงอย่างน่าประหลาด บางคนแทบไม่รู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำ

ความแตกต่างนี้ไม่ได้เกิดจากผิวหนังของเราตอบสนองต่อมือของตัวเองน้อยกว่ามือของคนอื่นโดยธรรมชาติ แต่เกี่ยวข้องกับกลไกการทำงานของสมองที่สามารถคาดการณ์การเคลื่อนไหวและสัมผัสที่กำลังจะเกิดขึ้นได้ล่วงหน้า

นักวิทยาศาสตร์พบว่า ก่อนที่นิ้วมือของเราจะสัมผัสผิวหนัง สมองได้เตรียมคาดการณ์ไว้แล้วว่าจะถูกแตะตรงไหน เมื่อไร และด้วยแรงประมาณเท่าใด ทำให้การตอบสนองต่อสัมผัสที่เกิดจากตัวเราเองลดลง นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมการจั๊กจี้ตัวเองจึงไม่ทำให้รู้สึกจั๊กจี้รุนแรงหรือหัวเราะเหมือนเวลาถูกคนอื่นจั๊กจี้

ลองใช้ปลายนิ้วสัมผัสเบา ๆ บริเวณฝ่าเท้า รักแร้ หรือด้านข้างลำตัว ซึ่งเป็นจุดที่หลายคนมักรู้สึกจั๊กจี้เมื่อถูกคนอื่นสัมผัส คุณอาจรู้สึกระคายเคืองเล็กน้อยหรือรับรู้ถึงการสัมผัส แต่ส่วนใหญ่มักไม่เกิดอาการสะดุ้ง บิดตัว หรือหัวเราะอย่างควบคุมไม่ได้

ในทางกลับกัน หากมีคนอื่นเข้ามาจั๊กจี้โดยไม่ทันตั้งตัว ร่างกายอาจตอบสนองทันที ทั้งการเกร็งกล้ามเนื้อ ยกแขนหลบ หดตัว หรือหัวเราะออกมา แม้แรงสัมผัสที่ได้รับจะไม่ได้แตกต่างกันมากนัก

สิ่งที่ทำให้เกิดความแตกต่างนี้คือความสามารถของสมองในการแยกแยะระหว่าง สัมผัสที่เกิดจากการกระทำของตัวเอง กับสัมผัสที่เกิดจากสิ่งภายนอก ซึ่งเป็นกลไกสำคัญในการรับรู้และควบคุมการเคลื่อนไหวของร่างกาย

ซาราห์-เจย์น เบลกมอร์ (Sarah-Jayne Blakemore) นักประสาทวิทยา และคณะนักวิจัยจาก University College London ประเทศอังกฤษ ศึกษาปรากฏการณ์นี้และพบว่าคำตอบเกี่ยวข้องกับระบบคาดการณ์การรับสัมผัสของสมอง โดยมีสมองน้อย หรือ Cerebellum เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการดังกล่าว

เมื่อเราตั้งใจยกมือขึ้นเพื่อสัมผัสร่างกาย สมองจะส่งคำสั่งให้กล้ามเนื้อเคลื่อนไหว พร้อมกับสร้างการคาดการณ์เกี่ยวกับผลลัพธ์ทางประสาทสัมผัสที่จะเกิดขึ้นจากการเคลื่อนไหวนั้น

พูดให้เข้าใจง่าย ๆ คือ ก่อนที่ปลายนิ้วจะสัมผัสฝ่าเท้า สมองของเราสามารถคาดการณ์ได้แล้วว่า สัมผัสจะเกิดขึ้นบริเวณใด เกิดขึ้นเมื่อไร และมีลักษณะอย่างไร

Début de l'article, extrait de Sanook News. Pour lire la suite, ouvrez l'article chez le média.